Energiebelasting belemmert werkelijke transitie naar duurzame energie

Ons nieuwe energieakkoord lijkt een bijzonder breed draagvlak te hebben en toont aan dat ook Nederland, na decennia van zwalken, duurzame energie omarmt. Internationaal maakt het niet zo veel indruk; voor ons polderland is dit een grote stap voorwaarts. En misschien gaat deze nieuwe wind wel zo krachtig waaien dat het meer groei en transitie in gang zet dan we voorzien.

Onze energie bestaat voor een steeds groter deel uit elektriciteit welke we prima en steeds vaker zelfs rendabel met windmolens of zonnepanelen kunnen opwekken. Het bedrijfsleven neemt het overgrote deel van het totale energieverbruik voor haar rekening, en daar is dan ook de grootste impact te maken met lokale duurzame opwekking. Steeds meer particulieren en bedrijven gaan zelf duurzame stroom produceren, meestal met zonnepanelen. Maar ons energiebelastingsysteem zit een werkelijke transitie bij ons bedrijfsleven behoorlijk in de weg.

Het verschil aan stroomprijzen van particulieren tot grootverbruikers is enorm. Van 23 eurocent (per kWh) voor particulieren, zo’n 14 eurocent voor het kleinbedrijf, tot minder dan 7 eurocent voor grootverbruikers. Bijna een factor 4 verschil! Dit wordt met name veroorzaakt door energiebelasting. Die is ontworpen met het motto ‘hoe meer ik verbruik, hoe lager de belasting’. Niet helemaal vreemd omdat destijds duurzaamheid geen rol speelde en kwantumkorting de maatstaf was. Inmiddels is dit stelsel hopeloos verouderd en belemmert dit het MKB en zeker de grootverbruikers om spaarzamer met energie om te gaan.

Maar er treedt ook een tweede effect op: investeren in eigen duurzame energie opwekking is juist voor grootverbuikers het minst aantrekkelijk. De financiële besparing bij eigen zonne-energie bestaat namelijk vooral uit niet-ingekochte elektriciteit, en als die bijna niets kost wordt er ook weinig geld bespaard…..En dat terwijl juist het MKB+ een gigantische impact kan maken met haar vele beschikbaar (dak)oppervlak, lagere systeemprijzen door schaalgrootte, en een toenemende focus op maatschappelijk verantwoord ondernemen. We zien dagelijks ondernemers de beslissing nemen om zonnepanelen te laten installeren, maar op het totaal aantal ondernemingen in Nederland is het nog steeds een kleine stroming.

Het energieakkoord gaat ongetwijfeld een goede stimulans betekenen voor offshore windparken en lokale zonne- en wind coöperaties. Maar het allermooiste, een transitie die groeit vanuit ondernemers en de eigen bevolking heeft een ander energiebelasting stelsel nodig. Vanuit duurzaamheid zou het omgekeerd moeten: hoe meer verbruik hoe hoger de prijs per eenheid, zeker voor niet-groene stroom. Ook de meerjarenafspraken (MJA) voor grootverbruikers zorgen daar niet voor. Deze gewenste verandering kan en zal wegens concurrentiepositie alleen op internationaal niveau mogelijk zijn. Daar lijkt onze wereld nu nog niet aan toe, maar zolang de zon maar blijft schijnen en we de goede kant op waaien komen we steeds dichterbij.

Note: het is belangrijk duidelijk te maken wat er met het containerbegrip duurzaam bedoeld wordt. Voor je het weet praten we langs elkaar heen. Ik zie dat dagelijks gebeuren. Daarom noem ik consequent onze definitie van duurzaamheid: zodanig produceren en hergebruiken dat dit voor alle toekomstige generaties door kan gaan, en alleen datgene gebruiken wat je werkelijk nodig hebt.

energiebelasting-greenem

Origineel geplaatst op blog VanAtotZon.com: 19 september 2013

Reageer

Please enter your comment!
Please enter your name here